tag:blogger.com,1999:blog-207006842011-09-27T12:36:12.117-07:00ക്യാമ്പസ് മിറര്ബൂലോഗവാസികളുടെ കലാലയ സ്മരണകള് ശേഖരിക്കാനൊരിടംസ്വാര്ത്ഥന്http://www.blogger.com/profile/17932801102261500417noreply@blogger.comBlogger161100tag:blogger.com,1999:blog-20700684.post-7941408915022683952007-04-03T01:18:00.000-07:002007-04-03T01:24:40.679-07:00ക്രിക്കറ്റ്സ്ഥലം : വിക്റ്റോറിയ കോളേജ് ഗ്രൌണ്ട്.<br /><br />കളി ഞങ്ങള് (എന്.എസ്.എസ്.എഞ്ചി) പാരമ്പര്യവൈരികളായ ആതിഥേയരുമായിട്ട്.<br /><br />ക്രിക്കറ്റ്, പപ്പടം, സാമ്പാര് ഇതില് മൂന്നില് ഏതെങ്കിലും വാക്ക് കേട്ടാല് കുളത്തില് ചാടാന് തയ്യാറായി നടക്കുന്ന കല്പ്പാത്തിക്കാരുടെ ടീമാണ് അന്ന് വിക്റ്റോറിയ. മുടിചൂടാമന്നന്മാര്. പാരമ്പര്യവൈരികള് എന്ന് ഞങ്ങള് അവരെ കണക്കാക്കിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും അവര്ക്ക് ഞങ്ങള് അപ്പൂപ്പന് താടികള്. സ്ഥിരം ചവിട്ടിക്കൂട്ടി വിടും.<br /><br />പക്ഷേ ഇത്തവണ ഞങ്ങടെ റ്റീം ശക്തമായിരുന്നു. വിക്റ്റോറിയയില് നിന്ന് തന്നെ വന്ന, അവരില് ഓരോരുത്തരുടേയും ശക്തിദൌര്ബല്യങ്ങള് നല്ലോണം അറിയുന്ന കല്പ്പാത്തിക്കാരന് മനോജ് ആയിരുന്നു ഞങ്ങടെ തുരുപ്പ് ചീട്ട്. പയ്യന് തകര്പ്പന് ബാറ്റ്സ്മാനും ആണ്. അവനെക്കൂടാതെ ഒന്ന് രണ്ട് കോയമ്പത്തൂര്കാര് പിള്ളേര് കൂടി ചേര്ന്നതോടെ ഞങ്ങള്ക്ക് എന്നുമില്ലാത്തൊരു ആത്മവിശ്വാസമായിരുന്നു.<br /><br />ടോസ്സ് കിട്ടി, ഞങ്ങള് തന്നെ ബാറ്റ് ചെയ്തു. മനോജ് നന്നായിത്തന്നെ കളിച്ച് 47 റണ് എടുത്തു. മറ്റുള്ളവരും ഭേദപ്പെട്ട ബാറ്റിംഗ് കാഴ്ച വെച്ചതോടെ 25 ഓവറില് 163 എന്ന തരക്കേടില്ലാത്ത സ്കോറില് എത്തി ഞങ്ങള്. വിജയ പ്രതീക്ഷകള് വാനോളം. വിക്റ്റോറിയയെ അവരുടെ ഗ്രൌണ്ടില്, അവരുടെ കൊച്ചുങ്ങള്ക്ക് മുന്നില് വെച്ച് തോല്പ്പിക്കുക!! ഹോ!! എല്ലാവര്ക്കും രോമാഞ്ചം!!<br /><br />മറുപടി ബാറ്റിംഗ് തുടങ്ങിയപ്പോള് ആദ്യം അവര് അടിച്ചു കയറുകയായിരുന്നു. എന്നാലും മധ്യനിരയെ ഞങ്ങടെ സ്പിന്നര്മാരായ രമേശനും പ്രമോദും ചേര്ന്ന് ശരിക്കും കുരുക്കിയിട്ടു. അധികം വിക്കറ്റ് ഒന്നും വീഴ്ത്തിയില്ലെങ്കിലും സ്കോറിംഗ് നിരക്ക് ചുരുക്കി അവരെ സമ്മര്ദ്ദത്തിലാക്കി ഞങ്ങള്. 20 ഓവര് കഴിഞ്ഞപ്പോള് വിക്റ്റോറിയ 114-3. 5 ഓവറില് കൃത്യം 50 റണ്സ് വേണം.<br /><br />ക്യാപ്റ്റനും മെയിന് സീമറുമായ മന്തന് വിനോദിന് 2 ഓവര് ഉണ്ട്. രമേശനും പ്രമോദിനും ഓരോ ഓവര്. ബാക്കി 1 ഓവര് കൃഷ്ണപ്രസാദ് എന്ന സീമറേക്കൊണ്ട് ചെയ്യിക്കാം എന്ന് തീരുമാനമായി.<br /><br />ഓവര് 21 രമേശന് ചെയ്തു. 14 റണ്സ് പോയി.ഇനി 4 ഓവറില് 36 റണ്സ്.<br /><br />ഒന്ന് വിരണ്ട മന്തന് പറഞ്ഞു. ഈ ഓവര് ഞാനിടാം.<br /><br />ഓവര് 22 - വിനോദ് ശരിക്കും അവസരത്തിനൊത്തുയര്ന്നു. കൊടുത്തത് 5 റണ്സ്. രണ്ട് വിക്കറ്റും കിട്ടി.വിക്ടോറിയ 22 ഓവറില് 5 വിക്കറ്റിന് 133.<br /><br />3 ഓവറില് 31 റണ്സ് വേണം.<br /><br />പുതിയ ബാറ്റ്സ്മാന്മാരായതു കാരണം ഫാസ്റ്റ് ബൌളര് തന്നെയാവട്ടെ എന്ന് തീരുമാനിച്ചു. കൃഷ്ണപ്രസാദ് ബൌള് ചെയ്യാന് വന്നു.<br /><br />ഓവര് 23 - 12 റണ്സ്.<br /><br />ബാക്കിയുള്ളത് 2 ഓവര് - വേണ്ടത് 19 റണ്സ്.<br /><br />മന്തന്റെ നെഞ്ച് കാളിത്തുടങ്ങി. എടാ ഞാന് ഒരു റിസ്ക് എടുക്കാന് പോകുന്നു. ഈ ഓവര് ഞാന് എറിയാം. അധികം റണ്സ് പോയില്ലെങ്കില് പ്രമോദിന് പ്രഷര് ഇല്ലാതെ അവസാന ഓവര് ബൌള് ചെയ്യാമല്ലോ.<br /><br />ഓവര് 24.<br /><br />മന്തന്റെ ആദ്യത്തെ ബാള് ഡോട്ട്.<br />രണ്ടാമത്തെ ബോളില് വിഘ്നേഷ് ഒരു സിംഗിള് എടുത്തു.<br />മൂന്നാമത്തെ ബോളില് രണ്ട് റണ്സ്.<br />നാലാമത്തെ ബോള് മന്തന് ലൂസ് ആക്കി. കിട്ടിയ ചാന്സ് മുതലാക്കി റോബിന്. നാലു റണ്സ്.<br /><br />കളി കൈവിട്ടു തുടങ്ങി എന്ന് ഞങ്ങള്ക്ക് ബോധ്യമായി. 8 ബോളില് 12 റണ്സ് മതി.ലോംഗ്ലെഗില് നില്ക്കുകയായിരുന്ന മനോജ് കൈ ഉയര്ത്തി വീശുന്നത് അപ്പോഴാണ് ശ്രദ്ധയില് പെട്ടത്. അവനെന്തോ പറയാനുണ്ട്.ആ അവസ്ഥയില് വിക്റ്റോറിയ ഗ്രൌണ്ടിന് നടുവിലെ മരത്തിനോട് പോലും ഉപദേശം വാങ്ങാന് തയ്യാറായിരുന്ന മന്തന് അവനെ വിളിച്ചു.<br /><br />എന്താ മനോജേ?<br /><br />"റോബിന് ഗള്ളിയിലും ലെഗ്സ്ലിപ്പിലും നല്ല രണ്ട് ഫീല്ഡര്മാരെ നിര്ത്തി ഷോര്ട്ട് ആയി എറിയ് വിനോദേ"<br /><br />അതു തന്നെ ചെയ്തു അവന്. അഞ്ചാമത്തെ ബോളിന് റോബിന് ബാക്ഫുട്ടില് ഹുക്ക് ചെയ്യാന് നോക്കി. ബാറ്റില് മുട്ടി-മുട്ടിയില്ല എന്ന രീതിയില് വിക്കറ്റ് കീപ്പറുടെ കയ്യില്.<br /><br />7 ബോളില് 12 റണ്സ്.<br /><br />മന്തന് അവസാനത്തെ പന്ത് എറിഞ്ഞു. അതേ പാറ്റേണില്ത്തന്നെ. ഒരിക്കല്കൂടി റോബിന് ഹുക്ക് ചെയ്തു. ഇത്തവണ കൃത്യം ടോപ്പ് എഡ്ജ്. ലെഗ്സ്ലിപ്പില് കാത്തു നിന്ന ഫീല്ഡറുടെ വായില്ത്തന്നെ.<br /><br />പോയ ധൈര്യം എല്ലാവര്ക്കും തിരിച്ചു കിട്ടി. അവസാനത്തെ ഓവറില് 12 റണ്സ് വേണം. പുതിയ ബാറ്റ്സ്മാന് ആണ് വരുന്നതും. പ്രമോദ് ആണെങ്കില് അവന്റെ നാല് ഒവറില് ആകെ കൊടുത്തത് 12 റണ്സും.<br /><br />ആറടി ഉയരവും അതിനൊത്ത വണ്ണവുമുള്ള കൃഷ്ണകുമാര് ആണ് വിക്റ്റോറിയയുടെ അടുത്ത ബാറ്റ്സ്മാന്. ആള് നോണ്-സ്ട്രൈക്കിംഗ് എന്ഡില്.<br /><br />വിഘ്നേശ് ഫേസ് ചെയ്യാന് തയ്യാറായി.പ്രമോദിന്റെ ആദ്യത്തെ ബാള് ലെഗില് കുത്തി തിരിഞ്ഞു വന്നു. വിഘ്നേഷ് തള്ളാന് നോക്കിയെങ്കിലും പറ്റിയില്ല. 5 ബോള് 12 റണ്സ്.<br /><br />അടുത്ത ബോള് ഫുള്ലെംഗ്ത് ആയിരുന്നു. വിഘ്നേശ് എളുപ്പത്തില് അത് ലോങ്ങ് ഓഫില് അടിച്ച് സിംഗിള് എടുത്തു.4 ബോള് 11 റണ്സ്.<br /><br />ലോംഗ് ഓഫില് നിന്ന് പന്തും കൊണ്ട് മനോജ് ഓടി വന്ന് പ്രമോദിനോട് പറഞ്ഞു. ഇവന് ലെഗ് സൈഡില് ഭയങ്കര വീക്കാ കേട്ടോ.<br /><br />ലെഗ്സ്പിന്നര് ആയ പ്രമോദിന് സന്തോഷം. അവനവന്റെ നേച്ചറല് ലൈനില് പന്തെറിഞ്ഞാല് മതിയല്ലോ. വിനോദിനും അതേ അഭിപ്രായം.<br /><br />പ്രമോദ് ലെഗ്സ്റ്റംപിന് അല്പ്പം പുറത്തെറിഞ്ഞ് പന്ത് കുത്തിത്തിരിച്ചു.<br /><br />ഡിഷ്യൂ.. ഒരു മൂളല്.. പന്ത് മിഡ്വിക്കറ്റ് ബൌണ്ടറി കടന്നു. 4 റണ്സ്.<br /><br />3 ബോളില് 7 റണ്സ് വേണം.പ്രമോദേ.. ഒന്നു കൂടി വൈഡ് എറിഞ്ഞ് തിരിപ്പിക്കടാ. വിനോദിന്റെ ഉപദേശം.<br /><br />പ്രമോദ് അക്ഷരം പ്രതി പാലിച്ചു.കൃഷ്ണകുമാര് ഒന്ന് മുട്ടിലിരുന്ന് എണീറ്റപ്പോള് സ്ക്വയര് ലെഗ് ബൌണ്ടറിക്കപ്പുറത്തു നിന്ന് ആരോ ബോള് തെരഞ്ഞെടുത്ത് കൊണ്ടു വന്നു. വിക്റ്റോറിയ 163.<br /><br />ഇനി ആകെ വേണ്ടത് 2 ബോളില് 1 റണ്സ്.<br /><br />വട്ടുപിടിച്ച പോലെ ആയ വിനോദ് മനോജിനെ തെറി വിളിച്ചു.<br /><br /> " @#$%, നീ പറഞ്ഞിട്ടല്ലേടാ അവന് ലെഗില് എറിഞ്ഞത്"<br /><br />മനോജ് : " അവന് ലെഗില് ഭയങ്കര വീക്കാണെന്ന് ഞാന് നേരത്തെ പറഞ്ഞതല്ലേ. എന്നിട്ടും ലെഗില്ത്തന്നെ ഇട്ടു കൊടുത്താല് അവന് വീക്കാതിരിക്കുമോ?"<br /><br />കല്പ്പാത്തിക്കാരന് പട്ടര് മനോജ്, നാലു മാസത്തെ സഹപാഠികളുടെ സഹവാസത്തില് കൊല്ലം-കോട്ടയം സ്റ്റൈലില് വീക്ക് എന്ന് പറയുമെന്ന് പാവം വിനോദോ പ്രമോദോ വിചാരിച്ചിരുന്നില്ല.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20700684-794140891502268395?l=campusmirror.blogspot.com' alt='' /></div>കണ്ണൂസ്noreply@blogger.com26tag:blogger.com,1999:blog-20700684.post-1150772825098382462006-06-19T19:59:00.000-07:002006-06-21T19:46:12.356-07:00എന്റെ ആലയം<strong>അക്വേഷ്യക്കാടിനിടയിലൂടെ വളഞ്ഞ് കയറ്റം കയറി പോകുന്ന പാകിയ ഇരട്ട പാതകള് -</strong><br /><span style="color:#000099;">എത്രയോ വട്ടം ഈ പാതകളില് കൂടി മുകളിലേയ്ക്കും താഴേയ്ക്കും…. ആവേശോജ്ജ്വലമായ സമരങ്ങള്, വിജയാഹ്ലാദപ്രകടനങ്ങള്, സംഘംചേര്ന്നുള്ള തല്ലുകൂടലുകള്…<br /></span><br /><br /><strong>ഇടത്തേ പാതയിലൂടെ പോയാല് അക്വേഷ്യ മരങ്ങള്ക്കപ്പുറം കാണുന്ന ലേഡീസ് ഹോസ്റ്റല് കെട്ടിടം -</strong><br /><span style="color:#000099;">ആ അക്വേഷ്യക്കാട്ടിനുള്ളില് ചിലവഴിച്ച മണിക്കൂറുകള്… പഞ്ചാര ഗ്യാങ്ങുകള്, ചീട്ടു കളിക്കൂട്ടങ്ങള്, വെടി പറഞ്ഞിരുന്ന നിമിഷങ്ങള്…<br /></span><br /><strong>വലത്തേ പാത മുകളിലെത്താറാവുമ്പോള് ദൂരെയായി കാണുന്ന പ്ലാനറ്റോറിയത്തിന്റെ ഗ്ലോബ് -</strong><br /><span style="color:#000099;">സാങ്കേതിക ഉത്സവങ്ങളിലെ വീമ്പു പറച്ചിലുകള്, ഇല്ലാത്ത നക്ഷത്രങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള മിന്നുന്ന കഥകള്, ആ ഗ്ലോബില് ചാരിക്കിടന്ന് മാനം സ്വപ്നം കണ്ടുറങ്ങിയ യാമങ്ങള്<br /></span><br /><strong>തണലിന്റെ തൂണുകളും വെയിലിന്റെ ഭിത്തികളും ഇടവിട്ടു വീണു കിടക്കുന്ന ഇടനാഴികള്-</strong><br /><span style="color:#000099;">തോളോടു തോളായി പലവട്ടം ആ ഇടനാഴികളുടെ നീളമളന്നത്, നടുവിലെ പേരമരത്തിനരികെ ഇരുന്നു ക്ലാസില്ലാത്ത സമയം കളഞ്ഞത്, ജീവിതത്തിന്റെ വീതി ആ ഇടനാഴിയുടെ വീതിയോടു തുല്യമായിരുന്ന കാലം. എത്ര നടന്നാലും തീരാത്തതായിരുന്നു ആ ഇടനാഴിയുടെ നീളം.<br /></span><br /><strong>ഇടനാഴിയുടെ നടുവിലായി, ഒന്നാം നിലയിലേയ്ക്കുള്ള വിശാലമായ പടികള് ഒരു വശത്ത് ആരംഭിയ്ക്കുന്ന ലോബി-</strong><br /><span style="color:#000099;">‘വിദ്യാര്ത്ഥിയൈക്യ…”ങ്ങളുടെ ഉത്ഭവസ്താനം. അവിടെ ഹാജര് വെച്ചില്ലെങ്കില് ജീവിതം അപൂര്ണ്ണമായിരുന്നു. അവിടെ നോട്ടീസ് പതിയ്ക്കപ്പെടാതിരുന്ന സംഭവങ്ങള് അപ്രസക്തങ്ങളായിരുന്നു.<br /></span><br /><strong>മെന്സ് ഹോസ്റ്റലില് നിന്നും തുടങ്ങി, മുത്തശ്ശന് മരങ്ങള് ഇരുവശവും തണല് വിരിച്ചു നില്ക്കുന്ന, വര്ക്ക്ഷോപ്പുകള്ക്കടുത്തു കൂടെയുള്ള പിന്പാത-</strong><br /><span style="color:#000099;">ആ തണലിലൂടെ വൈകിട്ട് ക്യാന്റീനിലേയ്ക്കുള്ള നടത്തം, എന്തിനെന്നറിയാത്ത പരീക്ഷണങ്ങള്ക്കായി വര്ക്ഷോപ്പുകള് തേടി പോയതും ആ വഴി തന്നെ. കൂട്ടുകാരെ കയറ്റിവിടാനായി അവിടെ നിരയായി നിര്ത്തിയിരിയ്ക്കുന്ന ബസുകള്ക്കിടയിലൂടെ ഓടി നടന്ന എത്രയോ സായാഹ്നങ്ങള്.<br /></span><br /><strong>പ്രധാന കെട്ടിടത്തിനും അക്വേഷ്യക്കാടിനപ്പുറത്തെ ലേഡീസ് ഹോസ്റ്റലിനും ഇടയിലായുള്ള മെക്ക്സ് കോര്ണര് എന്ന മൂന്നുംകൂടിയ കവല-</strong><br /><span style="color:#000099;">തെമ്മാടിത്തരത്തിനു പുതിയ മാനങ്ങള് നല്കിയ ഇടം, കൌമാരമെന്ന ചങ്ങലയ്ക്കിടാത്ത ഭ്രാന്തിന്റെ കളിയരങ്ങ്…<br /></span><br /><strong>മെക്ക്സ് കോര്ണറില് നിന്നു നടന്ന് പിന്പാതയിലേയ്കെത്തി ഒന്നു തിരിഞ്ഞാല് കഫെറ്റീരിയ-</strong><br /><span style="color:#000099;">ഏഴു പേര് കൂടി ‘ഒരു ചായയും 2 കടിയും’ പങ്കിടുന്ന, പെപ്സി ചോദിച്ചാല് പോലും ‘ഒരു 17 മിനിട്ടില് കമ്പോസ് ചെയ്തു തരാം സാര്’ എന്നു പറയുന്ന ആ കഫെറ്റീരിയാപാലകനുള്ള, അക്ഷയപാത്രം. കൈയിലൊരു ചില്ലി പോലുമില്ലാതെ വിശപ്പടക്കാന് പറ്റുന്ന അപൂര്വ്വം സ്തലങ്ങളിലൊന്ന്.<br /></span><br /><strong>ഒതുങ്ങിമാറി എല്ലാത്തില് നിന്നും അകല്ന്നു നില്ക്കുന്ന ആര്ക്കിട്ടെക്ചര് ഡിപ്പാര്ട്ട്മെന്റ്-</strong><br /><span style="color:#000099;">ഇലക്ഷന് സമയത്തു പ്രചാരണത്തിനായി മാത്രം മറ്റുള്ളവര് എത്തിപ്പെടുന്ന, എന്നാല് അഭൌമ സൌന്ദര്യധാമങ്ങളുടെ വാസസ്ഥലമായതിനാല് എല്ലാവരുടെയും നോട്ടം എപ്പോഴുമെത്തുന്ന, അനുഗൃഹീത വരകളും കുറികളുമുള്ള കെട്ടിട സമുച്ചയം.<br /></span><br /><strong>പ്രധാന കെട്ടിടത്തിന്റെ പിന്നില് ലൈബ്രറിയുടെ മുന്നില് ഓപ്പണ് എയര് തിയേറ്റര്-</strong><br /><span style="color:#000099;">ആടാനും പാടാനും അര്മാദിയ്ക്കാനും ആര്പ്പു വിളിക്കാനും… അവിടെ കയറിയവനു സഭാകമ്പമില്ല, അവിടെ കയറാത്തവരായാരുമില്ല.<br /></span><br /><strong>പിന്പാതയ്ക്കങ്ങേയറ്റത്തായി, സ്തിരബുദ്ധിയുള്ളവര് കാലെടുത്തു വെയ്ക്കാന് മടിയ്ക്കുന്ന/ഭയക്കുന്ന മെന്സ് ഹോസ്റ്റല്-</strong><br /><span style="color:#000099;">ബക്കറ്റ് പാര്ട്ടികള്, ഹോസ്റ്റല് ഡേ ആഘോഷങ്ങള്, മന്ത്ലി ഡിന്നറുകള്, ക്രിക്കറ്റ് മത്സരങ്ങള്, ഫുട്ബോളിന്റെ പേരിലുള്ള തല്ലുകള്, എല്ലാ പ്രധാന തല്ലുകൂടലിന്റെയും മര്മ്മകേന്ദ്രം.<br /></span><br /><strong>ഹോസ്റ്റലിലേയ്ക്കുള്ള പിന്പാതയുടെ സമീപത്തുള്ള കമ്പ്യൂട്ടര് ഡിപ്പാര്ട്ട്മെന്റ്-</strong><br /><span style="color:#000099;">പഠനം ഒഴികെ എല്ലാം അവിടെ യഥേഷ്ടം നടന്നു പോന്നു. അധ്യാപ(പി)കനാ(യാ)ര് വിദ്യാര്ത്ഥി(നി)യാര് എന്നു കാണുന്നവര്ക്കു സംശയമുണ്ടാക്കുന്നതു പോലെ വിരലിലെണ്ണാവുന്ന യുവ-വഴികാട്ടികള്. ആര്ക്കോ വേണ്ടി നടത്തപ്പെട്ടിരുന്ന വല്ലപ്പോഴും മാത്രമുള്ള ക്ലാസുകള്, അവിടെ എന്തിനോ വേണ്ടി ചെന്നിരുന്ന ഞങ്ങള്.<br /></span><br /><strong>ക്രിക്കറ്റിന്റെ മെക്കയുടെ നാമധാരിയായ ഭോജനാലയം -<br /></strong><span style="color:#000099;">അവിടെ നുണഞ്ഞ ഐസ്ക്രീമുകള്, തൊണ്ട തൊടാതെ വിഴുങ്ങിയ ബിരിയാണികള്, കൊത്തു പൊറോട്ട, ചില്ലി ബീഫ്…<br /></span><br />ഇനിയുമെത്രയോ ഓര്മ്മകള്… വെള്ളം കാണാത്ത ഫൌണ്ടന്, ആഴമറിയാത്ത കുളം, ഓണാഘോഷങ്ങള്ക്കു നിറച്ചാര്ത്തണിയിക്കുന്ന കണിക്കൊന്ന, അടുത്തുള്ള കടകള്, ആ ഭീമന് ഗെയ്റ്റുകള്, ബൈക്കു വെച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ആ പേരമരച്ചുവട്...<br /><br />അവിടെ ഞാന് തേടിയതും നേടിയതും വിദ്യ മാത്രമായിരുന്നില്ല… അവിടെ ഞാന് മറന്നു വെച്ചിട്ടു പോന്നത് എന്റെ ജീവിതമാണ്….<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20700684-115077282509838246?l=campusmirror.blogspot.com' alt='' /></div>Adithyannoreply@blogger.com25tag:blogger.com,1999:blog-20700684.post-1143718530784945432006-03-30T03:31:00.000-08:002006-03-30T03:35:30.813-08:00എന്.എസ്.എസ്. കോളേജ് ഓഫ് പോളിറ്റിക്സ്<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/526/1714/1600/nss.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/526/1714/320/nss.jpg" border="0" /></a><br /><br /><p>N.S.S.COLLEGE OF POLITICS, AKATHETHARA, PALAKKAD (WE ALSO MAKE ENGINEERS!!)</p><p>ചിത്രം ഞാനെടുത്തതല്ല.</p><p> </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20700684-114371853078494543?l=campusmirror.blogspot.com' alt='' /></div>കണ്ണൂസ്noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-20700684.post-1141185388252065072006-02-28T19:39:00.000-08:002006-02-28T19:56:28.280-08:00ഭാരത രത്നംകൊല്ല വര്ഷം 1082 കുംഭ മാസം 21-ആം തിയതി നെല്ലിത്തറ ഈശ്വരയ്യര് മകന് ശങ്കരയ്യരുടെ വക ഈടുവെടിയാലിനു ചുറ്റുമുള്ള തറ കമ്മീഷന് ചെയ്തതിനു ശേഷം, തുടര്ന്നിങ്ങോട്ടുള്ള മുക്കാല് നൂറ്റാണ്ടിലേറെ കാലം, എല്ലാ വൈകുന്നേരങ്ങളിലും അര ഡസന് ചെറു വാല്ല്യക്കാരെങ്കിലും ഈ ആല്ത്തറയിലിരുന്ന് പടിഞ്ഞാട്ട് നോക്കി കാലാട്ടിയിരുന്നത് ആലിനു പണ്ട് കിട്ടിയ ഒരു ശാപത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു. ഇത് പറഞ്ഞത് ചെറൂട്ടി മാമയായത് കൊണ്ട് ശാപത്തിന്റെ കാര്യം ഞങ്ങളാരും വിശ്വസിച്ചിരുന്നില്ലെങ്കിലും പറഞ്ഞത് സത്യമാണെന്ന് മിക്കവരും അംഗീകരിച്ചിരുന്നു. അതല്ല, പൂരത്തിന് 41 ദിവസം മുന്പ് നടക്കുന്ന പാവക്കൂത്തിന് കുത്തുവിളക്കും കൊണ്ട് നടക്കുന്ന കോലോത്ത് നായരുടെ പിന്നാലെ കൂത്തുമാടം ചുറ്റുന്ന കുറെ പിള്ളേര് ഉള്ളതു കൊണ്ടാണ് എന്നും ആലിന്ചുവട്ടില് ഇരിക്കാന് വാല്ല്യക്കാര് കാവശ്ശേരിയില് ഉള്ളത് എന്നൊരു തിയറിയും പ്രചാരത്തില് ഉണ്ടായിരുന്നു. (കൂത്തു നടക്കുന്ന ദിവസങ്ങളില് മാടം പ്രദക്ഷിണം ചെയ്താല് അടുത്ത കൂത്ത് വരെ തട്ടകം വിട്ട് പോവുകയില്ല എന്നാണ് വിശ്വാസം). കൂത്താളന്മാര് ഉറങ്ങിയാല് വിളക്ക് കത്തിക്കുന്ന നാളികേര മുറി അടിച്ചു മാറ്റണമെങ്കില്, ഈ മാടം ചുറ്റലല്ലാതെ വേറെ വഴിയില്ല എന്ന സത്യം തുറിച്ചു നോക്കുന്നത് കാരണം, അന്നും ഇന്നും കോലോത്ത് നായര്ക്ക് അകമ്പടി സേവിക്കാന് ആളുണ്ട് എന്നത് വേറെ കാര്യം.<br /><br />കാര്യം എന്തായാലും പാരമ്പര്യത്തിന് ഒരു കോട്ടവും സംഭവിക്കാതെ പടിഞ്ഞാട്ട് നോക്കിയിരിക്കാന് ഞങ്ങളുടെ തലമുറയിലും ഇഷ്ടം പോലെ ചെറു വാല്ല്യക്കാര് ഉണ്ടായിരുന്നു. എല്ലാം മിക്കവാറും ഒരേ തരപ്പടി ആയിരുന്നത് കൊണ്ട് എണ്ണത്തിന്റെയും സമയത്തിന്റേയും കാര്യത്തില് ഒരു റിസെര്വേഷനും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല എന്നു മാത്രം. പ്രത്യേക അജണ്ട ഒന്നും ഇല്ലാത്ത, കരിമ്പനക്കു കീഴെയുള്ള എല്ലാ വിഷയങ്ങളും ചര്ച്ച ചെയ്യപ്പെടാറുള്ള ഇത്തരം വെടിവട്ടങ്ങളില്, പിറ്റേ ദിവസം എന്തു ചെയ്യണം എന്ന കാര്യം മാത്രം നിഷ്കര്ഷയൊടെ ആലോചിക്കപ്പെടുകയും, പാലിക്കപ്പെടാതിരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു വന്നു. ഉത്സവക്കാലമായിരുന്നതിനാല് പാടൂര് മുതല് മംഗലം വരെ പലയിടത്തും ചെണ്ടപ്പുറത്ത് കോല് വെക്കപ്പെടാറുണ്ട് എന്നത് ഞങ്ങള്ക്ക് വലിയ ഒരു ആശ്വാസമായിരുന്നു. അങ്ങിനെ എല്ലാ വേലപ്പറമ്പിലും, വി.കെ.എന്. ഭാഷയില് തിക്കും തിരക്കും വിളക്കും ചരക്കും കണ്ട്, ബാക്കിയുള്ള സമയങ്ങളില് കാലാട്ടി ഇരിക്കുമ്പോഴാണ് സംഭവം ഉണ്ടായത്.<br /><br />എസ്.എന്. കോളേജിന്റെ കോളേജ് ഡേ ആയിരുന്നു ഇഷ്യൂ. സാധാരണ ഗതിയില് രണ്ടാമതൊന്നാലോചിക്കാതെ എല്ലാവരും അവിടെ പ്രസന്റ് ആവേണ്ടതാണ്. പക്ഷേ, നമ്മുടെ <a href="http://www.blogger.com/profile/14103887">സിദ്ധാര്ത്ഥന്റെ</a> ഒക്കെ കയ്യിലിരിപ്പ് കൊണ്ട്, കോളേജില് ആകപ്പാടെ ഒരു പ്രശ്നാന്തരീക്ഷം ഉള്ള സമയം. പുറത്തുള്ള ആരേയും ഓഡിറ്റോറിയത്തില് കേറ്റരുത് എന്ന് പ്രിന്സിയുടെ ഓര്ഡര്. കൂട്ടത്തില് ആകെയുള്ള എസ്.എന്. കോളേജുകാരന് സ്വാമിയാണെങ്കില് "രക്ഷയില്ല" എന്ന് കൈ മലര്ത്തുകയും ചെയ്തു. എങ്ങനെ കേറിപറ്റും എന്ന് തലയല്ലാത്ത ബാക്കി ഭാഗങ്ങളൊക്കെ പുകഞ്ഞ് ആലോചിച്ചിരിക്കുമ്പോഴാണ് <a href="http://www.palakkadsreeram.com">ശ്രീരാമിന്റെ</a> വരവ്.<br /><br />" ഡാ, നാളെ എനിക്ക് എസ്.എന്. കോളേജില് ഒരു പ്രോഗ്രാം ഉണ്ട്. ബൈക്കില് കീബോര്ഡ് പിടിച്ചിരിക്കാന് ഒരു കൂലിക്കാരനെ വേണം".<br /><br />ഈശ്വരാ.. രക്ഷപ്പെട്ടു.. കൂലിക്കാരനായി കൂട്ടത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രശ്നക്കാരന് ആയ ബാലനെ അയക്കാന് തീരുമാനമായി. ( രണ്ട് പൊറോട്ടയും ഒരു സിസര് ഫില്റ്ററും കൂലി. ചാപ്സ് സ്വന്തം പോക്കറ്റില് നിന്ന്.) ശ്രീരാമിന്റെ പേര് പറഞ്ഞ് ബാക്കിയുള്ളവര് തള്ളിക്കയറുന്നു. ഗ്യാംഗിന്റെ സ്പോക്സ്മാന് ആയി മാമയെ തീരുമാനിച്ചു. (എല്ലാ പ്രശ്നങ്ങളും പറഞ്ഞൊതുക്കാന് പറ്റിയ ഒരു കാരണവര് നാവ് ഉള്ളതു കൊണ്ടാണ് രവി മാമയായത്. അല്ലാതെ വേറൊന്നുമല്ല..അയ്യേ..) എല്ലാം ശുഭം, മംഗളം...<br /><br />അങ്ങിനെ, പിറ്റേ ദിവസം, 4 ബൈക്കിലായി 12 പേര് കോളേജ് ലക്ഷ്യമാക്കി യാത്രയായി. പ്രശ്നം ഒന്നും ഉണ്ടാവരുതെന്ന് നേരത്തെ തീരുമാനിച്ചത് കാരണം കള്ളുഷാപ്പുകള് ഇല്ലാത്ത വഴിയായിരുന്നു യാത്ര എന്നു കൂടി പറഞ്ഞോട്ടെ. യാത്ര അവസാനിച്ചത്, കോളേജ് പടിക്കല് തന്നെ കിടന്നിരുന്ന എസ്.ഐ. ശങ്കരനാരായണന്റെ പോലീസ് ജീപ്പിന്റെ മുന്നില്.<br /><br />എസ്.ഐ. ശങ്കരനാരായണന് അന്ന് ആലത്തൂരില് ഒരു ടെറര് ആയിരുന്നു. കലുങ്കില് ഇരിക്കുന്നവരെ പിടികൂടി ജനമദ്ധ്യത്തില് നിറുത്തി 101 ഏത്തം ഇടീക്കുക, ബൈക്കില് മുണ്ട് മടക്കി കുത്തി ഓടിക്കുന്നവരെ പിടിച്ച് പൂണക്ക് ചവിട്ടുക, സെക്കന്റ് ഷോ കഴിഞ്ഞു വരുന്നവരെ യാതൊരു പ്രകോപനവും ഇല്ലാതെ ലാത്തി വീശി വീട് വരെ ഓടിക്കുക എന്ന സാധാരണ പോലീസുകാരുടെ കലാപരിപാടികള് ഒക്കെ ഇദ്ദേഹവും നിര്ലോഭം ചെയ്തു പോന്നിരുന്നു.<br /><br />" എങ്ങോട്ടാടാ എല്ലാവരും കൂടി?" --- എസ്.ഐ.<br /><br />"ശ്രീരാമിന്റെ പ്രോഗ്രാം കാണാന് വന്നതാണ് സര്" -- മാമ<br /><br />ചെറുകിട പരിശോധകന് (തര്ജമക്ക് കടപ്പാട് ലോനപ്പന് നമ്പാടന്) എല്ലാവരേയും ഒന്നുഴിഞ്ഞ് നോക്കി. നോട്ടം അവസാനിച്ചത്, ആറടി ഉയരവും കരിവീട്ടിയുടെ നിറവും ഫങ്കി സ്റ്റൈലില് നീട്ടി വളര്ത്തിയ മുടിയും ഉള്ള ബ്ലാക്കപ്പന്റെ മുഖത്ത്.<br /><br />"ഇങ്ങോട്ട് നീങ്ങി നിക്കടാ"..<br /><br />നേരത്തെ സൂചിപ്പിച്ച പ്രശ്നം ഇതായിരുന്നു. കോളേജിലെ എല്ലാ പ്രശ്നങ്ങളുടെയും മൂലകാരണം കെ.എസ്.യു.ക്കാരനായ ഒരു ശിവരാമകൃഷ്ണനെ എസ്.എഫ്.ഐ.ക്കാരന് ദ്വാരകരാജ് ആലത്തൂര് ബസ്സ് സ്റ്റാന്ഡില് വെച്ച് ഓടിച്ചിട്ട് തല്ലി എന്നതാവുന്നു. അന്നോടിയ കെ.എസ്.യു.ക്കാരന്റെ പുറകെ അവനെ പിടിച്ചു നിര്ത്താന് ഈ ബ്ലാക്കപ്പനും ഓടി എന്ന് ജനസംസാരം.<br /><br />എല്ലാം തുലയുന്ന നിമിഷം ഇതാ വരുന്നു. മാമയുടെ diplomacy work out ചെയ്യേണ്ട സന്ദര്ഭം.<br /><br />" നീയല്ലേടാ അന്ന് എന്നെ കണ്ടപ്പോള് കലുങ്കില് നിന്ന് എണീറ്റ് ഓടിയത്"<br /><br />ശ്വാസം നേരേ വീണു. സംഗതി പെറ്റി കേസ് ആണ്.<br /><br />"അതു ഞാനല്ല സര്" എന്ന് ബ്ലാക്കപ്പന്.<br /><br />" നീ തന്നെ, എന്തിനാടാ നീ എന്നെ കണ്ടാല് ഓടുന്നത്, തേക്കുംകുറ്റി പോലുണ്ടല്ലോ, നിന്നെ കണ്ടാല് ഞാന് ഓടണമല്ലോ" എന്നായി എസ്.ഐ.<br /><br />" എന്തായാലും നിങ്ങള്ക്ക് ഉള്ളില് കേറാന് പറ്റില്ല. Students അല്ലാതെ ആരെയും കടത്തി വിടണ്ട എന്ന് പ്രിന്സി പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്".<br /><br />മാമയുടെ വാക്ചാതുരി ഉണര്ന്നു.<br /><br />"അല്ല സര്, ശ്രീരാമിന്റെ പ്രോഗ്രാം കാണാന് ഞങ്ങള്ക്ക് കിട്ടിയ ഒരു അവസരമാണ് സര് ഇത്.അവന് ഇപ്പോ ഭയങ്കര ഫേമസ് ആയി. ഇനി നാട്ടിലൊന്നും അവതരിപ്പിക്കും എന്ന് തോന്നുന്നില്ല. ഞങ്ങള് ആരും പ്രശ്നക്കാരല്ല. പ്ലീസ് സര്"....<br /><br />എസ്.ഐ. ഒന്നാലോചിച്ചു. ശ്രീരാം ആണെങ്കില് അന്ന് കലാപ്രതിഭയും എം.എ. ഫസ്റ്റ് റാങ്കും ഒക്കെയായി കത്തി നില്ക്കുന്ന സമയം. പിന്നെ എന്നെയൊക്കെ കണ്ടപ്പോള് പുള്ളിക്ക് തോന്നിയിരിക്കണം ചെക്കന്മാര് അത്ര വെടക്ക് അല്ല എന്ന്. " ശരി, ഞാന് എന്തായാലും പ്രിന്സിയോടൊന്ന് ചോദിക്കട്ടെ, ഇവിടെ നില്ക്ക്" എന്നായി അങ്ങേര്.<br /><br />എസ്.ഐ. ഒന്നയയുന്നു എന്ന് കണ്ട മാമക്ക് ഉത്സാഹം കൂടി. "സര്, ഇവന്റെ പ്രോഗ്രാം കണ്ടിട്ടുണ്ടോ"?<br /><br />" നമുക്കൊക്കെ എവിടെയാടോ സമയം.പാട്ടും കൂത്തും ഒന്നും കാണാനും കേള്ക്കാനും ഉള്ള സമയം കിട്ടണ്ടേ.. ആട്ടെ, ഇവനെന്തൊക്കെയോ അവാര്ഡ് കിട്ടിയിട്ടുണ്ടല്ലേ..? "<br /><br />എസ്.ഐ.യോട് കൊച്ചു വര്ത്തമാനം പറയാന് കിട്ടിയ ചാന്സ് വിടാതെ മാമ വെച്ചു കാച്ചി.<br /><br />" ഉണ്ട് സാറെ, ഭാരതരത്നം"..<br /><br />ജീപ്പിന് വെളിയില് നിന്നിരുന്ന എസ്.ഐ. ഒറ്റ ചാട്ടത്തിന് ഒരു കാല് അകത്തും ഒരു കാല് പുറത്തുമായി ആട് പെറാന് നില്ക്കുന്ന പോസില് നിന്നു.<br /><br />"എന്ത്????"<br /><br />"ഭാരത രത്നം"...<br /><br />60 കിലോ തൂക്കമുള്ള മാമയെ കോളറിനു പിടിച്ച് ഇയാള് എങ്ങനെ 10 അടി തൂക്കി എന്നു മാത്രമല്ല, പിന്നെ ഒരു 5 മിനിറ്റ് നേരത്തേക്ക് ഇങ്ങേര് ഉപയോഗിച്ച കുറെ വാക്കുകളുടെ അര്ത്ഥവും ഇതുവരെ എനിക്ക് മനസ്സിലായിട്ടില്ല.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20700684-114118538825206507?l=campusmirror.blogspot.com' alt='' /></div>കണ്ണൂസ്noreply@blogger.com25tag:blogger.com,1999:blog-20700684.post-1140985774608811552006-02-26T12:25:00.000-08:002006-02-26T12:37:00.846-08:00ഒരു പ്രയോഗം ഭാഷയിൽ ജനിക്കുന്നുസ്ക്കൂളിൽ എന്റെ കൂടെ പഠിച്ച കുറച്ചേറെ പേർ ചേർന്നതു നെന്മാറ നായർസ് കോളേജിൽ. ഇതിലേറെയും സാമൂഹ്യദ്രോഹികൾ.. എന്റെ കോളേജ് ജീവിതം ജിപ്സികളുടേതായതിനു് ഏറിയപങ്കും ഇവരാകുന്നു കാരണക്കാർ. ഇക്കൂട്ടരോടു ഡിഗ്രിക്കും ചേരാൻ പറ്റാത്തതിനു കാരണവും ഈ ജിപ്സി നയം തന്നെ. മാർക്കു കുറഞ്ഞവർക്കുള്ള ഏക ആശ്രയം അന്നും ഈഴവർസ് കോളെജായിരുന്നു. വീണ്ടും ഞാൻ ജിപ്സിയായി.<br /><br />ഏതാണ്ടു ഈ കാലഘട്ടം അവസാനിക്കാറായപ്പോഴാണു് മേല്പറഞ്ഞ വില്ലന്മാർക്കു് കോളേജിൽ ഹൈഡ് ആൻഡ് സീക്ക് (പാലക്കാടന്മാർക്കതു് സൈബാറുകളി തൃശ്ശൂരുകാർക്കമ്പസ്ഥാനി) കളിക്കണമെന്നു് കലശലായ ആഗ്രഹം മുളച്ചതു്. ക്ലാസ് നടന്നു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ തന്നെ ഇതു നടപ്പാക്കാനും അവർ തീരുമാനിച്ചു. ക്ലാസ് മുറിക്കു സമീപം ചെന്നു് ഉച്ചത്തിൽ സൈബാർ എന്നു പറഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ കളിക്കുന്ന കാര്യം നാലാളറിയില്ല. കളിച്ചിട്ടു പിന്നെ പ്രയോജനവുമില്ല എന്നതു് വാദ്ധ്യാന്മാർക്കറിയില്ലല്ലോ. അവരുടെ പരാതി എത്തേണ്ട താമസം അടുത്തു നടക്കാൻ പോകുന്ന ജൂബിലി ഉത്സവത്തിൽ തലപുകഞ്ഞിരിക്കുന്ന പ്രിൻസിപ്പാൾ പ്യൂണിനെ വിട്ടു സകലതിനേം വിളിപ്പിച്ചു. ഇവന്മാരെ ഇപ്പൊഴേ അങ്ങൊതുക്കിയില്ലെങ്കിൽ ഉത്സവത്തിനു് ആനയിടയും! തലമുറിയന്മാർ ഒറ്റക്കെട്ടായി തന്നെ ഓഫീസിൽ ഹാജരായി. പ്രിൻസിപ്പൾ ഒറ്റക്കെട്ടിനെ വലിച്ചു നീട്ടി ഒറ്റ വരിയാക്കാൻ പറഞ്ഞതനുസരിച്ചപ്പോൾ വരി ഇടനാഴി വരെ നീണ്ടു. വരിയുടെ വാൽ കണ്ടാകൃഷ്ടനായ ഒരു എ ബി വി പിക്കാരൻ പതുക്കെ കാര്യമന്വേഷിക്കാൻ ചെന്നു.<br /><br />എന്തു പറ്റി? എന്താ ഇവിടെ?<br /><br />ഒന്നാം ക്ലാസ്സു് മുതൽ എനിക്കു സതീർത്ഥ്യനായിരുന്ന ഒരേഴ്ശ്ശനുണ്ടു്, കല്ലേപ്പുള്ളിക്കാരൻ. കരിവീട്ടിക്കാതലിന്റെ നിറമുള്ളവൻ, നാക്കുവടിയുടെ ആകൃതിയിലുള്ള ശരീരമെങ്കിലും നാല്പതു പറനിലം ഒറ്റയ്ക്കു വിത്തെറിഞ്ഞു തീർക്കുന്നവൻ, കല്ലേപ്പുള്ളിയിലെ നാട്ടുപ്രമാണിമാർക്കിടയിൽ സ്ഥാനമുള്ള ഒരേയൊരു ഇരുപതുകാരൻ. ഊർജ്ജതന്ത്രത്തിൽ നേടിയ ബിരുദത്തിന്റെ കടലാസുപോലും വാങ്ങാതെ ചേറിലേക്കിറങ്ങിയവൻ. കച്ചോലം ഇഞ്ചി തുടങ്ങിയ കൃഷികളിലേക്കു് കല്ലേപ്പുള്ളിയിലെ കാർഷിക മേഖലയെ നയിക്കാൻ ശ്രമിച്ചവൻ. ഈ പ്രായത്തിൽ ചെണ്ടകൊട്ടുപഠിക്കാൻ പോകുന്നവൻ. നേരത്തെ ഒരു കമന്റിൽ ജ്യേഷ്ഠസമാഗമം നടന്നതായി പരാമർശിക്കപ്പെട്ടവൻ.<br /><br />ഏബിവിപ്പിക്കാരൻ ചെന്നു ചോദിച്ചതു് പ്രത്യുൽപ്പന്നമതിത്വത്തിനു് പേരുകേട്ട, ഇവനോടു്.<br /><br />“ബാഡ്ജ് വാങ്ങാൻ“. ഉത്തരം ചോദ്യം തീരുന്നതിനു മുൻപേ വന്നു.<br /><br />“ജൂബിലി ചടങ്ങിലേക്കോ?“<br /><br />“അതേ” അതിലൽഭുതമെന്തു് എന്ന ഭാവം ഏഴ്ശ്ശന്റെ മുഖത്തു്.<br /><br />അതെന്തേ എസ്സഫൈക്കാർക്കു മാത്രം? അല്ലല്ലെന്തു കഥയിതു കഷ്ടമേ ഭാവം അവന്റെ മുഖത്തു്.<br /><br />“അതറിയില്ല. ഞങ്ങളേ വിളിച്ചു ഞങ്ങൾ വന്നു” വരിയിലെ എല്ലാവരുടെയും മുഖത്തു് സഹതാപരസം.<br /> ചോദ്യകർത്താവിനു് തീ പിടിച്ചു. ഒറ്റലിൽ പെട്ട കണ്ണനെ പോലെ അവൻ അച്ചാലും പിച്ചാലും നടന്നു. പ്രിൻസിപ്പാളിന്റെ നല്ലകുട്ടികളുടെ ലിസ്റ്റിൽ സ്ഥാനമുള്ള തന്നെ വളണ്ടിയർ ലിസ്റ്റിൽ നിന്നു് ഒഴിച്ചു നിർത്തിയതു് കക്ഷിക്കു് സഹിക്കാവുന്നതിലപ്പുറമായിരുന്നു. നടത്തത്തിനൊടുവിൽ രണ്ടും കല്പിച്ചു് മൂപ്പർ കൂടെയുള്ളവനെ പുറത്തു നിർത്തി, വരിക്കരികിലൂടെ ഇടിച്ചുകയറി പ്രിൻസിയുടെ ക്യാബിനിലെത്തി. മാഡം മുഖമുയർത്തി നോക്കി. കണ്ണുകളിൽ അവിശ്വസനീയത.<br /><br />“താനുമുണ്ടോ ഇതിൽ?“<br /><br />യൂ റ്റൂ.. എന്നഭാവം തിരസ്ക്കരിക്കപ്പെട്ടവൻ വായിച്ചില്ല.<br /><br />“ഞാൻ മാത്രമല്ല മാഡം, സദാശിവനുമുണ്ടു്.“<br /><br />ക്യാബിനു പുറത്തു നിൽക്കുന്ന സുഹൃത്തിനെ ചൂണ്ടിയുള്ള അവന്റെ ഈ മറുപടി പിൽക്കാലത്തു് ക്യാമ്പസിൽ പ്രചുരപ്രചാരം നേടിയ ഒരു പ്രയോഗമായി. പ്രയോഗഫലസിദ്ധിയാൽ ഇടിച്ചുകയറി മണ്ടത്തരം വിളമ്പുന്നവരെ അക്കാലങ്ങളിൽ സദാശിവനെന്നു വിളിക്കകൂടി അന്നാട്ടുകാർ പതിവാക്കിയത്രേ.<br /><br />വാൽക്കഷ്ണം: ഈ ഒരവസരത്തിൽ മാത്രമേ ഫാൿടറിയിൽ നിന്നു് ആളുവന്നാലേ പരീക്ഷയ്ക്കിരുത്തുകയുള്ളൂ എന്ന ഭീഷണി തെല്ലും കൂസലില്ലാതെ കേൾക്കാൻ സിദ്ധാർത്ഥനു സാധിച്ചിട്ടുള്ളൂ എന്നു കൂടി പറയട്ടെ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20700684-114098577460881155?l=campusmirror.blogspot.com' alt='' /></div>സിദ്ധാര്ത്ഥന്noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-20700684.post-1140770841560973762006-02-24T00:35:00.000-08:002006-02-24T00:47:21.586-08:00ഇലക്ഷൻ മാനിഫെസ്റ്റോടി കെ എം കോളജിൽ 1997 യൂണിയന് ഇലക്ഷന് സെക്സ് എന്ന വിദ്യാര്ത്ഥി സംഘടന അവതരിപ്പിച്ച മാനിഫെസ്റ്റോ<br />(ആദിത്യൻ നേരത്തേ ഈ മാതിരി പാർട്ടികളെക്കുറിച്ച് പരാമർശിച്ചിരുന്നു)<br /><a href="http://photobucket.com" target="_blank"><img src="http://i23.photobucket.com/albums/b394/devanand/paamp.jpg" border="0" alt="Image hosting by Photobucket" /></a><br />(ഒരു സുഹൃത്ത് ഈമെയിലായി അയച്ചുതന്നത്)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20700684-114077084156097376?l=campusmirror.blogspot.com' alt='' /></div>ദേവന്noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-20700684.post-1140083802668212512006-02-16T01:53:00.000-08:002006-02-16T01:56:42.693-08:00അഡ്ജസ്റ്റ്മന്റ്അജയനെ പോലെ തന്നെ ആയിരുന്നു ശൈലേഷും. സുമുഖന്, സുന്ദരന്, സുശീലന്.. പോരാത്തതിന് കോളേജിലെ റോക്ക് ബാന്റിന്റെ പ്രധാന ഗായകനും. പിന്നെ തടി ഒരല്പ്പം കൂടുതലായിപ്പോയത് അവന്റെ കുറ്റമല്ല, അച്ഛനമ്മമാര് ഇട്ട പേര് അറം പറ്റിയതാണെന്നാണ് രഘു പറയുന്നത്.<br /><br /><br />ശൈലേഷിനും ഒരു സങ്കടം ഉണ്ടായിരുന്നു. വേറൊന്നുമല്ല. ഡിഗ്രി അവസാന വര്ഷം ആയിട്ടും ഒരു ലൈന് ഒത്തു കിട്ടിയിട്ടില്ല. ഗ്യാംഗില് എല്ലാവര്ക്കും ഉണ്ട് ഓരോ ലൈന്. വായ തുറന്നാല് അബദ്ധം മാത്രം പറയുന്ന ചിണ്ടന് ഹരിക്കു പോലും കഴിഞ്ഞ കൊല്ലം പട്ടു പോലുള്ള ഒരു പട്ടത്തികുട്ടിയെ ഒത്തു കിട്ടി. പക്ഷേ ഒരു പാട് പെണ്കുട്ടികള് സുഹൃത്തുക്കളായുണ്ടെങ്കിലും, ശൈലേഷിന്റെ കാര്യത്തില് മാത്രം എന്തോ ഒരു അമാന്തം...<br /><br /><br />അങ്ങിനെ ഇരിക്കുമ്പോഴാണ് ഫസ്റ്റ് പ്രീഡിഗ്രി ക്ലാസ്സില് ഉള്ള ഒരു കൊച്ചു സുന്ദരി ശൈലന്റെ സുഹൃത്താവുന്നത്. കൊച്ച് ഒരല്പ്പം പരിഷ്കാരി, വെസ്റ്റേണ് മ്യൂസിക് കേള്ക്കുന്നവള്, ആഷ്കുഷ് ഇംഗ്ലീഷ് മണിമണിയായി അടിച്ചു വിടുന്നവള്, നല്ല പാട്ടുകാരി... എന്തായാലും ചുള്ളത്തി പെട്ടെന്ന് ശൈലനുമായി കമ്പനിയായി. കോളേജിനെ മുഴുവന് ഞെട്ടിച്ചു കൊണ്ട്, അവന്റെ ബൈക്കിനു പുറകില് കയറി യാത്ര ചെയ്യാന് വരെ തയ്യാറാവുകയും ചെയ്തു.<br /><br />സംഗതികള് ഇത്രത്തോളം എത്തിയപ്പൊഴാണ് നാരായണേട്ടന്റെ രണ്ട് ആനമയക്കിയുടെ പുറത്ത്, ശിവന് ആ പ്രഖ്യാപനം നടത്തിയത്.<br /><br />" ഡാ തടിയാ.. നെന്റെ മണ്ടീലെന്താ കളിമണ്ണാണ്? ചെക്കാ, ആ പെണ്ണിന് നിന്നോടുക്ക് ലൈനാണ്ന്ന്...!!"<br /><br /><br />ശൈലന് ഞെട്ടി. പിന്നെ പുളകിതഗാത്രനായി. ആയിരിക്കുമോ? ചിരകാല സ്വപ്നം സഫലമാകുമോ???<br /><br />പ്രശ്നം ഗ്യാംഗില് ചര്ച്ച ചെയ്യപ്പെട്ടു. ലൈന് ലക്ഷണങ്ങള് ഒന്നൊന്നായി ശൈലനു വിശദീകരിച്ചു കൊടുക്കപ്പെട്ടു. കൊച്ചിനെ ഒരാഴ്ച്ച observation-ഇല് വെക്കാന് തീരുമാനമായി. പ്രേമ ലക്ഷണങ്ങള് പ്രകടിപ്പിക്കുന്നുവെങ്കില്, ശൈലന് അവളോട് ഹൃദയം തുറക്കുന്നു.. തീ രണ്ടു വശത്തും കൊളുത്തപ്പെടുന്നു.. പ്രേമനദി ശോകനാശിനി പോലെ നിര്വിഘ്നം ഒഴുകുന്നു.. അതങ്ങനെ തീരുമാനമായി...<br /><br />observation period കഴിഞ്ഞ ഉടന് ഗാംഗിന്റെ ഏകകണ്ഠമായ അഭിപ്രായം വന്നു..<br /><br />സംഗതി ലൈന് തന്നെ..<br /><br />അങ്ങിനെ ശോകനാശിനി പുഴത്തീരത്തു വെച്ച് അഷ്ടദിക്പാലകന്മാരെ (എട്ടു വശത്തും ഒളിച്ചു നിന്നിരുന്ന ചെക്കന്സ്) സാക്ഷി നിര്ത്തി ശൈലന് കൊച്ചിനോട് പ്രേമാഭ്യര്ത്ഥന നടത്തി...<br /><br />(എന്താണ്ടീ പെണ്ണേ.. നിന്നെ ഞാന് കെട്ടട്ടടി മൂതേവി എന്നാണ് ശൈലന് ചോദിച്ചത് എന്നാണ് ഇണക്കുരുവികള്ക്ക് ഏറ്റവും അടുത്തായിരുന്ന ശിവന് പിന്നീട് പറഞ്ഞത്.)<br /><br />കൊച്ച് കണ്ണ് നിറച്ചു. മൂക്ക് പിഴിഞ്ഞു. തേങ്ങി. എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു. "ഏട്ടനെ ഞാന് അങ്ങിനെയല്ല വിചാരിച്ചത്. മാത്രമല്ല, എന്റെ കല്ല്യാണം മുറച്ചെക്കനുമായി പറഞ്ഞുറപ്പിച്ചതുമാണ്"<br /><br />ശൈലന് ഭയങ്കരമായി ഞെട്ടി. സ്വപ്ന ഗോപുരം തകരുന്നതറിഞ്ഞ് കരഞ്ഞു. ഉറ്റ സുഹൃത്തിന്റെ പ്രേമ സാക്ഷാല്ക്കാരം ആഘോഷിക്കാന്, രഘു നാരായണേട്ടന്റെ ഷാപ്പില് പ്രത്യേകം പറഞ്ഞു മാറ്റി വെച്ചിരിക്കുന്ന 2 ക്യാന് കള്ളിനെയോര്ത്ത് നെടുവീര്പ്പിട്ടു. പിന്നെ ചുറ്റും നോക്കി, ലോകത്തെ മുഴുവന് ദയനീയതയും സ്ഫുരിക്കുന്ന മുഖഭാവത്തോടെ ചോദിച്ചു.<br /><br />" കുട്ടീ, എങ്ങിനെയെങ്കിലും മുറച്ചെക്കന്റെ കൂടെ ഒരു 6 മാസത്തേക്ക് എന്നെക്കൂടി ഒന്ന് അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്തൂടെ? പ്ലീീസ്..."<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20700684-114008380266821251?l=campusmirror.blogspot.com' alt='' /></div>കണ്ണൂസ്noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-20700684.post-1139915451000571532006-02-14T03:10:00.000-08:002006-02-14T23:55:49.560-08:00മദ്യപാനം കുടിക്കരുത്ഈശോയ്ക്കു ഈശോ എന്ന പേരു വീഴുന്നതിനു മുമ്പുള്ള കാലം. (ഈശോയെ ഈശോ എന്നു വിളിച്ചു തുടങ്ങിയില്ല എന്നുവെച്ച് ഈശോ ഈശൊ അല്ലാതാവുന്നില്ലല്ലോ...അതുകൊണ്ട് നമുക്ക് പേരു വീഴുന്നതിനു മുമ്പുള്ള ഈശോയെയും ഈശോ എന്നു തന്നെ വിളിക്കാം)... ഈശോ സിവിൽ എഞ്ചിനീയറിംഗ് ക്ലാസിൽ സാക്ഷാൽ ശ്രീക്രിഷ്ണനെപ്പോലെ മദിച്ചു വാഴുന്ന സമയം. സിവിലിൽ അഡ്മിഷൻ കിട്ടുന്നത് മുജ്ജന്മ സുക്രുതം കൊണ്ടാണെന്നു ഞങ്ങളൊക്കെ വിശ്വസിച്ചിരുന്നു. 110 പെൺകൊടികളും 10 ആണുങ്ങളും മാത്രമുള്ള സുരഭില സുന്ദര സംത്രുപ്ത ലോകം...<br /><br />ആദ്യമൊക്കെ വലി-കുടി-പിടി ദു:ശീലങ്ങളൊന്നുമില്ലാത്ത ഈശോ പെൺകുട്ടികളുടെയൊക്കെ പ്രിയതോഴനായിരുന്നു. അങ്ങനെയിരിക്കുമ്പോഴാണ് കൂടെയുള്ള പിശാചുക്കളുടെ ഒക്കെ പ്രേരണമൂലം ഈശൊ എല്ലാം ഒന്നു ട്രൈ ചെയ്തു നോക്കാൻ തീരുമാനിക്കുന്നത്. ഈശോയുടെ ജനപ്രീതിയിൽ അസൂയയുണ്ടായിരുന്ന ചില കൂട്ടുകാർ ഈശൊ പുകവലി തുടങ്ങിയ കാര്യം കൈയ്യോടെ പെൺകുട്ടികൾടെ ചെവിയിലെത്തിച്ചു. നാരിമാരെല്ലാരുംകൂടി ഈശോയെ വളഞ്ഞു.<br /><br />നാരിമാർ: “ദു:ശീലങ്ങളൊക്കെ തുടങ്ങി എന്നു ഞങ്ങളറിഞ്ഞു. മോശമായിപ്പോയി”<br />ഈശോ: “അത്...ഞാൻ... അല്ല... വന്നിട്ട്..പോയിട്ട്...”<br />നാരിമാർ: “ആട്ടെ, ഏതാ ബ്രാൻഡ്?”<br />ഈശോ: “അങ്ങനെയൊന്നുമില്ല... OCR-ഓ ഹെർകുലീസോ”<br /><br />അങ്ങനെ വലിമാത്രം തുടങ്ങി എന്നറിഞ്ഞിരുന്ന പെൺകൊടികളെല്ലാം കുടിയുടെ വാർത്തകൾ കൂടി കേട്ട് ഞെട്ടി. :-)<br /><br />ഇനി ഈശൊ ഈശോയായ കഥ:<br />മേൽപ്പറഞ്ഞ പ്രകാരും ഈശൊ ഒരു മദ്യപാനം കുടിയനായി. അതുവരെ കുടിക്കാത്തതിന്റെ ആക്രാന്തം കാരണം കിട്ടിയ ചാൻസിനെല്ലാം ഈശോ മത്സരിച്ചു കുടിച്ചു. എന്നാലും ഒരു പെഗ്ഗിനു മുകളിലോട്ടു കുടിക്കാനുള്ള ഭാഗ്യം ഈശോയ്ക്ക് വളരെ അപൂർവ്വമായെ കിട്ടിയിരുന്നുള്ളു. ഒറ്റ പെഗ്ഗിൽ തന്നെ ഔട്ടായി, കുറെ ഇൻഗ്ലീഷും പറഞ്ഞു കിടന്നുറങ്ങാനായിരുന്നു എന്നും ഈശൊയുടെ വിധി. പിറ്റെ ദിവസം രാവിലെ ഹാങ്ഓവർ, തലവേദന, ബഹളം....<br /><br />അങ്ങനെയിരിക്കുമ്പോൾ ഹോസ്റ്റലിലെ ബക്കറ്റ് പാർട്ടിയുടെ സമയമായി. ആ പരിസരത്തെ ബാറുകളിലും സിവിൽ സപ്ലൈസ് ഔട്ട്ലെറ്റുകളിലും കിട്ടുന്ന എല്ലാ മദ്യവും ഓരോ കുപ്പി വീതം വാങ്ങി ഒരു ബക്കറ്റിൽ നിറയ്ക്കും. എന്നിട്ടു മുക്കിമുക്കി അടിക്കും. എത്ര വലിയ കുടിയനാണെങ്കിലും ഒരു മൂന്നെണ്ണത്തിൽ കൂടുതലൊന്നും ആ ‘വെട്ടിരുമ്പ്‘ സാധനം കുടിക്കാൻ പറ്റില്ല. അത്തവണത്തെ പാർട്ടി ഒരു വെള്ളിയാഴ്ച രാത്രിയായിരുന്നു. കിട്ടിയ ചാൻസ് പാഴാക്കാതെ ഈശോയും മുക്കിയടിച്ചു. ഒരു ആവേശത്തിന്റെ പുറത്ത് ഈശൊ നാലെണ്ണം കേറ്റി. ശേഷം വെട്ടിയിട്ട പനപോലെ ഭൂമിക്കു സമാന്തരമായി നിലംപതിച്ചു. കൂട്ടുകാർ താങ്ങിപ്പിടിച്ച് കട്ടിലിലെത്തിച്ചു.<br /><br />ഈശൊ കണ്ണൂതുറന്നപ്പോൾ നേരം വെളുത്തു തുടങ്ങിയിരുന്നു. ചാടിയെണീറ്റ് സമയം നോക്കി. 8 മണി ആയതേയുള്ളു. ഈശോയ്ക്കു സന്തോഷം അടക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല. ‘വെട്ടിരുമ്പ്‘ നാലു ഗ്ലാസ് കയറ്റിയിട്ട് പിറ്റേ ദിവസം ഹാങ്ഓവർ ഇല്ല, തലവേദന ഇല്ല. അതിരാവിലെ എണീറ്റ് കുട്ടപ്പനായി നിൽക്കുന്നു. സന്തോഷം കൊണ്ട് ഇരിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല എന്ന സ്റ്റേജിലെത്തിയ ഈശോ ഓടി ആസ്താനകുടിയന്മാരുടെ ഒക്കെ മുന്നിലെത്തി ഞെളിഞ്ഞു നിന്ന് ഇങ്ങനെ പ്രഖ്യാപിച്ചു, “ഡേയ്... നീയൊക്കെ ഇന്നലെ ഒന്നും രണ്ടും ഒക്കെ അടിച്ചു വാളായി വീലായി നിർത്തിപ്പോയല്ലോ... കണ്ടോ... എന്നെ കണ്ടോ, നാലെണ്ണം... എന്നിട്ടിതാ പിറ്റേദിവസം രാവിലെ പുൽപ്പയറു പോലെ നിൽക്കുന്നു. മോനെ, ഇനി ഞാനാണു ടാങ്ക്.” ഇതു കേട്ട കൂട്ടുകാർ എല്ലാവരും എന്തിനാണു വയറുപൊത്തി നിലത്തു വീണു കിടന്നു ചിരിക്കുന്നതെന്ന് ഈശോയ്ക്കു അപ്പോൾ മനസിലായില്ല...<br /><br />സംഭവം, വെട്ടിരുമ്പ് വെള്ളിയാഴ്ച അടിച്ച ഈശോ പിറ്റേദിവസം മുഴുവൻ ഉറങ്ങിയിട്ട് ഞായറാഴ്ച രാവിലെ എണീറ്റാണ് മേൽപ്പറഞ്ഞ വീരവാദങ്ങൾ മുഴക്കിയത്. ;-). അങ്ങനെയാണ് കേരളം ഉണ്ടായത്...അല്ല...സോറി...വെട്ടിരുമ്പടിച്ച് ഒന്നു രണ്ടു ദിവസങ്ങൾക്കു ശേഷം ‘ഉയർത്തെഴുന്നേറ്റ’ ഈശൊയ്ക്ക് ഈശൊ എന്ന പേരു വീണത്.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20700684-113991545100057153?l=campusmirror.blogspot.com' alt='' /></div>Adithyannoreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-20700684.post-1139913586626224362006-02-14T02:35:00.000-08:002006-02-14T02:39:46.646-08:00'തുളസി' കാണാതെ പോയ തുളസിക്കതിര്<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/279/1945/1600/campus.0.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/279/1945/400/campus.0.jpg" border="0" /></a><br />അന്നാദ്യം കണ്ട നാള്<br />മുടിത്തുമ്പില് നിന്നടര്ന്നുവീണ തുളസിക്കതിര്<br />അവളറിയാതെ എടുത്തു ഹൃദയത്തില് ചേര്ത്തു.<br />ഇടവേളയിലെപ്പോഴോ തിരിച്ചുകൊടുത്തപ്പോള്<br />മിഴിയുയര്ത്താതെ, മിണ്ടാതെ അവള് ഓടിയകന്നു.<br /><br />മഴയുള്ള വൈകുന്നേരങ്ങളില് കുട ബാഗിലൊളിപ്പിച്ച്<br />നനഞ്ഞൊലിച്ച് അവളെ കടന്നുപോയപ്പോള്<br />വെറുതെ ആശിച്ചു,<br />ഒരു കുടക്കീഴിലേക്കെങ്ങാന് ക്ഷണിച്ചാലോ?<br /><br />ഡയറിയിലെ ആദ്യത്തെ ഏട് അവള്ക്കുള്ളതായിരുന്നു.<br />ഒരു വരിപോലുമെഴുതാതെ<br />പിരിയാന് നേരമത് തിരിച്ചുതന്നപ്പോള്<br />ഉറപ്പിച്ചു, ഇനി യാത്രാമൊഴി.<br /><br />അക്വേഷ്യാമരങ്ങള്ക്കിടയില് ഒറ്റക്കിരുന്ന്<br />ഡയറിയിലെ ഏടുകള് ഓരോന്നായി ചീന്തിയെറിഞ്ഞപ്പോള്<br />എന്തേ കണ്ടില്ല,<br />താളുകള്ക്കിടയില് ഒരു കരിഞ്ഞ തുളസിക്കതിര്!<br /><br /><br /><br /><span style="color:#ff0000;">ഏവര്ക്കും പ്രണയദിനാശംസകള്!!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20700684-113991358662622436?l=campusmirror.blogspot.com' alt='' /></div>സാക്ഷിnoreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-20700684.post-1139868277451257762006-02-13T13:59:00.000-08:002006-02-13T14:04:38.110-08:00വാലന്റൈന് ദിനാശംസകള്<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/231/1860/1600/ValentinesDayWishes.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/231/1860/400/ValentinesDayWishes.jpg" border="0" /></a><br />പ്രണയം മാത്രം നിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്ന ആ ക്യാമ്പസ് ദിനങ്ങളിലേക്ക് ഒരു തിരിച്ചു പോക്ക്...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20700684-113986827745125776?l=campusmirror.blogspot.com' alt='' /></div>സ്വാര്ത്ഥന്http://www.blogger.com/profile/17932801102261500417noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-20700684.post-1139747471101207202006-02-12T04:24:00.000-08:002006-02-12T04:34:20.740-08:00ബഹുകൃതവേഷം<strong>'സ്വാര്ത്ഥ'താല്പര്യങ്ങള് മൂലം ഒരു കമന്റിവിടെ പോസ്റ്റാകുന്നു</strong><br /><br />"എവിടെയാ പേരു്?"<br />"ങേ?????"<br />"അയ്യോ! സോറി. എന്താ വീടു്?"<br /><br />സഭാകമ്പം, വിറ, വിയര്പ്പു്, വിക്കല് തുടങ്ങിയ എല്ലാ മുതല്ക്കൂട്ടുകളേയും തൃണവല്ഗണിച്ചു് ലൈനടിക്കുന്ന ഒരു കൂട്ടുകാരനുണ്ടായിരുന്നു കോളെജില്. മൂപ്പരെ ഊട്ടിയിലെങ്ങാണ്ടു പഠിച്ചു വന്ന പ്രീഡിഗ്രിക്കാരിയെ പരിചയപ്പെടാനയച്ചു വേടിക്കൈ പാത്തിരുന്ന ഞങ്ങള്ക്കു കിട്ടിയ സംഭാഷണശകലമാണു് മുകളില്.<br /><br />സ്വന്തം കാമുകിയെന്നു സ്വയം ധരിച്ചു വശായിരുന്ന, ഒരു പാവം പെണ്കുട്ടിയെ നയത്തില് സമീപിച്ചിട്ടു കക്ഷി ഒരു കഥ അവതരിപ്പിച്ചു.<br /><br />"ഇപ്പൊ ക്യാമ്പസില് ഒരു പുതിയ പരിപാടിയാണു്. ഇഷ്ടപ്പെട്ട ആള്ക്കു് ഒരു മുല്ലപ്പൂ കൊടുക്കുക. വാങ്ങുന്നയാള് തിരിച്ചു മുത്തം കൊടുക്കുക. നല്ല ഏര്പ്പാടാ ല്ലെ?<br /><br />"'ങും' പാവം പതുക്കെ മൂളി.<br /><br />സംഗതി അനുകൂലമെന്നു കണ്ട നമ്മുടെ വിദ്വാന് പതുക്കെ ഒരു മുല്ലപ്പൂ നീട്ടി.<br />അപ്രതീക്ഷിതമായുണ്ടായ ഈ നീക്കത്തില് കുട്ടി ഞെട്ടി.<br />പിന്നെ വിറയ്ക്കുന്ന മുല്ലപ്പൂവിനെ അന്തരീക്ഷത്തില് തന്നെ നിറുത്തിയിട്ടവളവളുടെ ബാഗ് തുറന്നു കാട്ടി.<br />ഇത്തവണ ഞെട്ടിയതവന്.<br />അതില് നിറയെ മുല്ലപ്പൂക്കളായിരുന്നു.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20700684-113974747110120720?l=campusmirror.blogspot.com' alt='' /></div>സിദ്ധാര്ത്ഥന്noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-20700684.post-1139469811556054582006-02-08T23:20:00.000-08:002006-02-08T23:23:31.830-08:00സഹോദരസ്നേഹംഅജയന്, സുമുഖന് സുന്ദരന് സുശീലന്.<br />എന്നിട്ടും എന്താന്നറിയില്ല, കരിങ്കല്ലില് കാക്ക തൂറിയ പോലെ കുറിയും തൊട്ട് ഉരുണ്ടുരുണ്ട് വരുമ്പോള് ഫസ്റ്റിയര് പെങ്ക്ടാങ്ങളൊക്കെ മാനവും കൊണ്ട് ഓടും.<br /><br />ലൌലി പക്ഷേ ഓടിയില്ല. ഒടുക്കത്തെ സുന്ദര്യമുണ്ടെന്ന അഹങ്കാരവും വായേലെ നാക്കോണ്ട് ആരേയും തളയ്ക്കാമെന്ന തന്റേടവും അവള്ക്ക് സ്വന്തം.<br /><br />"ഒരു ഉമ്മ തരുമോ ലൌലീ?" അജയന് സ്ട്രെയ്റ്റ് ഫോര്വേഡാ.<br /><br />"എന്താ അജയേട്ടാ ഇങ്ങനെ? അജയേട്ടനെ ഞാനൊരു സഹോദരനായിട്ടല്ലേ കാണുന്നത്?"<br /><br />"മതി, അതു മതി. ഒരു സഹോദരനു കൊടുക്കുന്ന ഉമ്മ തന്നാ മതി."<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20700684-113946981155605458?l=campusmirror.blogspot.com' alt='' /></div>സ്വാര്ത്ഥന്http://www.blogger.com/profile/17932801102261500417noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-20700684.post-1137879468476071682006-01-21T13:34:00.000-08:002006-01-21T14:05:48.476-08:00അപ്പാപ്പന്(ക്യാമ്പസിലെന്താ 'അപ്പാപ്പന്' എന്നാവും? കലാലയ ജീവിതത്തില് ഒരിക്കലേ ഞാന് കരഞ്ഞിട്ടുള്ളൂ, ഈ 'അപ്പാപ്പനെ' ഓര്ത്ത്!)<br /><br />ബേപ്പൂര് സെന്റ് ആന്ഡ്രൂസ് പള്ളിയിലേക്ക് 'ഡാഡിയുടെ' കൈയ്യില് പിടിച്ച് നടന്ന് പോകുമ്പോഴൊക്കെ ഒരു അപ്പാപ്പനെ കാണാറുണ്ടായിരുന്നു. മുണ്ട് മാത്രമുടുത്ത് ബീഡി വലിച്ച്, ആര് എം ഹോസ്പിറ്റലിന്റെയോ ഇടവഴിയുടെയോ പരിസരത്ത് നില്പ്പുണ്ടാവും. ഡാഡിയോട് ചിരിക്കും, വര്ത്തമാനം പറയും. ഒരു ദിവസം എന്നോടും ചോദിച്ചു, "പള്ളീലേക്കാ?"<br /><br />"അതേതാ ഡാഡീ ആ അപ്പാപ്പന്?"<br /><br />"വൈക്കം മുഹമ്മദ് ബഷീര്, കഥയെഴുതുന്ന ആളാ"<br /><br />"ബാലരമേലാ?....പൂമ്പാറ്റേലാ?..."<br /><br />ഡാഡി ചിരിച്ചു, "പദ്മ ശ്രീയൊക്കെ കിട്ടിയ ആളാ"<br /><br />"പൂമ്പാറ്റേലും ബാലരമേലൊന്നും കണ്ടിട്ടില്ല്യാലോ ഈ പത്മസ്രീനെ!..." ആലോചിച്ച് തീരും മുന്പ് പള്ളിയെത്തി.<br /><br />പിന്നീടാണ് നാട്ടുകാരില് ചിലര് അപ്പാപ്പനേക്കുറിച്ച് പറയുന്നത് ശ്രദ്ധിക്കാന് തുടങ്ങിയത്.<br /><br />"അയാക്ക് പ്രാന്താ, പ്രാന്താസ്പത്രീ കൊണ്ടന്ന്ട്ടാ അവടെ കുത്തിര്ന്നും കതെയ്തും. കുട്ട്യാളെ, ഇങ്ങള് അങ്ങോട്ടൊന്നും കളിക്കാന് പോണ്ടട്ടോ."<br /><br />"അയാളെ കത്യൊന്നും കുട്ട്യേള്ക്ക് വായ്ക്ക്യാന് കൊള്ളൂലടോ!"<br /><br />"അയാക്ക് പ്രാന്തന്ന്യാ, മുയ്മന് സമയും ആ മരത്തിന്റെ ചോട്ടില് പയേ പാട്ടും വെച്ച് കുത്തിരിക്ക്ന്ന് ണ്ടാവും."<br /><br />സ്കൂള് പൂട്ടിന് നാട്ടില് പോകുന്ന വഴി തൃശൂര് റെയില്വേസ്റ്റേഷനില് ഇറങ്ങിയപ്പോള് ഞാന് ചോദിച്ചു, "മമ്മീ, ആ അപ്പാപ്പന് കെടന്ന പ്രാന്താശ്പത്രി എവ്ട്യാ?"<br /><br />"ഏതപ്പാപ്പന്?"<br /><br />"പത്മസ്രീ അപ്പാപ്പന്"<br /><br />ആളുകള് ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ട്, "നിന്നോടാരാ ഇതൊക്കെ പറഞ്ഞ് തന്നേ? നീ മിണ്ടാണ്ട് ഇങ്ങട് നടന്നേ."<br /><br />ഇംഗ്ലീഷ് മീഡിയത്തില് പഠിച്ച് 'പ്രായവും പക്വതയുമായപ്പോള്' എനിക്കും അപ്പാപ്പനോടുള്ള താല്പര്യം നഷ്ടമായി. പത്താം ക്ലാസിനു ശേഷം കോഴിക്കോടിനോടും വിട പറഞ്ഞു.<br /><br />1994 ജൂലൈ ആദ്യവാരം, കോളേജിലെ മലയാളം അസോസിയേഷന് സംഘടിപ്പിച്ച അടിയന്തര അനുശോചന യോഗം. ഞാന് 'ക്യാമ്പസ് മിറര്' ആദ്യപ്രതിയുടെ പണിപ്പുരയിലാണ്. പത്രപ്രവര്ത്തകന്റെ റോളില് അവിടെ ചെന്നിരുന്നു. 'വൈക്കം മുഹമ്മദ് ബഷീറിന് ' ആദരാഞ്ജലികള്! ഔപചാരികതയൊന്നുമില്ലാതെ യോഗം നടക്കുകയാണ്. പ്രാസംഗികരെ ശ്രവിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന എന്റെ മനസ്സ് അസ്വസ്ഥമാകാന് തുടങ്ങി.<br /><br />"...ജീവിതത്തില് ഒരിക്കലെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തെ നേരില് കാണണമെന്ന് ഞാന് അതിയായി ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു..." സുബൈദ ടീച്ചറുടെ തൊണ്ട ഇടറുന്നു.<br /><br />അസ്വസ്ഥത വര്ധിച്ചു. എനിക്കവിടെ ഇരിക്കാനാവുന്നില്ല. ഞാനെഴുന്നേറ്റ് പോകുന്നത് ചിലര് ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.<br /><br />ഒന്ന് രണ്ട് മണിക്കൂര് കഴിഞ്ഞു കാണും. കൂട്ടുകാര് കണ്ടെത്തുമ്പോള് ഞാന് അക്ക്വേഷ്യാ കാട്ടിലൂടെ നടക്കുകയാണ്...കണ്ണുകള് നിറഞ്ഞൊഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു...മഹാനായ ആ കലാകരനെ ജീവിതത്തില് ഒരിക്കലെങ്കിലും <strong>'നേരില്'</strong> കാണാന് കഴിഞ്ഞില്ലല്ലോ എന്നോര്ത്ത്...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20700684-113787946847607168?l=campusmirror.blogspot.com' alt='' /></div>സ്വാര്ത്ഥന്http://www.blogger.com/profile/17932801102261500417noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-20700684.post-1137874212034872532006-01-21T12:07:00.000-08:002006-01-21T12:10:12.050-08:00പലായദ്ധ്വം പലായദ്ധ്വം..(ഈ കഥ നടക്കുന്നത് എന്റെ കോളെജില് അല്ല. സംശയം ഉള്ളവര്ക്ക് ചരിത്ര രേഖകള് പരിശോധിച്ചു ബോധ്യപ്പെടാവുന്നതാണു.)<br /><br />കാലം- ഒരോണക്കാലം. ദേശം- ഏകദേശം ദേശിങ്ങനാട് . കൊല്ലിനും കൊലക്കും പേരുകേട്ട രാവണന് കോട്ടയെ അടക്കിവാണിരുന്ന വാണിജ്യ വിഭാഗത്തിന്റെ നായകന് സമരവീരകുമാരനെ രാവിലെ ചൂടുള്ള വാര്ത്ത തേടിയെത്തുന്നിടത്തു നിന്നും നമുക്കു കഥ തുടങ്ങാം.<br /><br />സംഗതി ഇങ്ങനെ ആണ്. ഓണാഘോഷത്തിന്റെ ഭാഗമായി ആ വര്ഷം അത്തപ്പൂക്കള മത്സരം നടത്തുന്നു. ഡിപ്പാര്ട്ടുമെന്റ്തിരിച്ചു നടത്തുന്ന മത്സരത്തില് ഏറ്റവും നല്ല പൂക്കളത്തിനു സമ്മാനം. അങ്ങനെ ചുമ്മാ അങ്ങു പറഞ്ഞാല് പോരാ. ഓണാഘോഷം കാണാന് കോളെജില് എത്തുന്ന ജില്ലാ കളക്റ്റര് എല്ലാ പൂക്കളവും കണ്ട് എറ്റവും നല്ലതിനെ തിരഞ്ഞെടുത്ത് സമ്മാനം കൊടുക്കുന്നു. സമ്മാനം ഒരു പരട്ട റ്റ്രോഫിയൊ വര്ണ്ണക്കടലാസില് പൊതിഞ്ഞ ഒരു ഓട്ടുമൊന്തയോ എന്തെങ്കിലും ആയിരിക്കും- അതാര്ക്കു വേണം- ബഹു. ജില്ലാ കളക്റ്റര് ആണു സമ്മാനദാതാവ്. പത്രങ്ങളില് ഒരു ഫോട്ടൊ ഉറപ്പ്.ഡിപ്പാര്ട്ടുമെന്റിന്റെ മാനം കാക്കണം. പൂര്വ്വികരായി കഷ്ടപ്പെട്ടു ഉണ്ടാക്കിയെടുത്ത മാനത്തില് ഒരു കൊച്ചു ഭാഗമേ മിച്ചമുള്ളു-അതില് നിന്നും ഒരിഞ്ചു പോലും വിട്ടുകൊടുക്കില്ല.<br /><br />ആദ്യമായി വേണ്ടതു പിന് തുണ ആണ്. ഒരു<br />തിരഞ്ഞെടുപ്പോ അടിപിടി ഭീഷണിയൊ മുന്നില് കണ്ടാല് ഒന്നിക്കും എന്നല്ലാതെ വാണിജ്യ"പൂജ്യ"ര്ക്ക് ഒരുമിച്ചൊരു അഭിപ്രായം ഉണ്ടാകാറില്ല. പൂക്കള പ്രോജെക്റ്റിനു പങ്കാളിത്തം അഭ്യര്ത്ഥിച്ചാല് പെണ് വര്ഗ്ഗം സമ്മതിക്കുമെന്നു ഉറപ്പുണ്ട്. സെറ്റും മുണ്ടും ഉടുത്ത് കളക്റ്ററോടൊത്ത് ഫോട്ടൊ എടുക്കാന് കിട്ടുന്ന അവസരമല്ലേ. പെണ് പിന്ബലം മാത്രം പോരല്ലോ, ക്ലാസ്സിന്റെ ഭൂരിപക്ഷം ആണ്കുട്ടികളാണ് അവര് വേണം സംഘാടകരായി. കോണ്ഗ്രസ്സില് ഉള്ളതിനേക്കാള് ഗ്രൂപ്പുകള് ഉണ്ടു വാണിജ്യ പുംകേസരികളുടെ സഖ്യത്തിന്.കാര്യം കാണാന് അസംഖ്യം കഴുതകളുടെ കാലുകള് പിടിക്കുക തന്നെ.<br /><br />"ഓണത്തിനുപോലും കോരനു കുമ്പിളില് കഞ്ഞിനിറയാത്ത ഈ കാലത്ത് മാനുഷരെല്ലാം ഒന്നുപോലെ വാണ കാലത്തിന്റെ ഓര്മ്മ കരിദിനമായി ആചരിക്കേണ്ടതാണ്". ഇടതുപക്ഷം പറഞ്ഞു. "എങ്കിലും ഒരു ആഘോഷമായ സ്ഥിതിക്കു ഞങ്ങളും കൂടാം, പക്ഷേ ഒരു കണ്ടീഷനുണ്ട്. പൂക്കളത്തില് വെറുതെ ചതുരവും ത്രികോണവും ഒന്നും പോരാ. ഒരു രക്ത്സാക്ഷിയുടെ ചിത്രം ആയിരിക്കണം അതിന്റെ ഡിസൈന് "<br /><br />"സമ്മതിച്ചിരിക്കുന്നു. സ്വന്തം വാക്കു പാലിക്കാന് ജീവന് ത്യജിച്ച ഒരു രക്തസാക്ഷിയുടെ ചിത്രം ആയിരിക്കും നമ്മളുടെ പൂക്കളം" സമരവീരവ്യാഘ്രം പ്രഖ്യപിച്ചു.<br /><br />"ആരാണദ്ദേഹം?"<br />"ശ്രീമാന് മഹാബലി"<br /><br />ചെത്തുപിള്ളേര് വിളിക്കാതെ<br />തന്നെ കൂടെ കൂടി, മഹിളാമണികള് കസവുടുത്തു ഒരുങ്ങി വരുന്ന വിരുന്നല്ലേ..ഇങ്ങനെ സഖ്യസേന വളര്ന്നു. പൂക്കളം ഉണ്ടാക്കുന്നതില് അല്ല ചോരക്കളം ഉണ്ടാക്കുന്നതിലാണു താല്പ്പര്യം എന്നു പറഞ്ഞ ഏക നക്സലൈറ്റ് അംഗത്തെയും,ഓണപ്പാട്ട് തങ്ങള് പാടാന് സമ്മതിച്ചാലേ പങ്കെടുക്കു എന്നു വാശി പിടിച്ച ഞങ്ങളുടെ ഹൌസ് ബാന്റിനെയും പുറന്തള്ളി ആഘോഷക്കമ്മിറ്റി നിര്മ്മണം പൂര്ത്തിയാക്കി.<br /><br />അടുത്തതു ധനശേഖരണം. ഒരു ആറായിരം രൂപയെങ്കിലും വേണം.<br />"കോണോം വിറ്റും ഓണം ഉണ്ണണം എന്നല്ലേ, ഉള്ളതൊക്കെ എല്ലാരും നുള്ളിപ്പെറുക്കി കൊണ്ടുവരിന്" ഒരു ദുരഭിമാനി പറഞ്ഞു.<br /><br />"കോണകമല്ലെടാ വിവരദോഷി, കാണം" സാഹിത്യകാരന് പറഞ്ഞു.<br /><br />"എന്തോന്നാടാ അത്?"<br /><br />"അതെന്തെങ്കിലും ആകട്ടെ തല്ക്കാലം നമ്മളു കൂട്ടിയാല് കൂടില്ല ഇത്രയും ചിക്കിലി, പിരിക്കാം" സമരവീരന് ഒരു നേതാവിന്റെ ദാര്ഢ്യതോടെ പറഞ്ഞു.<br /><br />പിരിച്ചു. റോഡില് ഇറങ്ങി വെയിലുകൊണ്ടു കഷ്ടപ്പെട്ടു. പാവപ്പെട്ടവന്റെയും വിദ്യാര്ഥികളുടെയും പോക്കട്ടില് കയ്യിടേണ്ടതില്ലെന്ന് ഒരു പൊതു തീരുമാനതിന്റെ അടിസ്ഥാനതില് കാറുമായി വരുന്നവരെ മാത്രം തടഞ്ഞു നിര്ത്തി സാമദാനഭേദങ്ങള് പ്രയോഗിച്ചു. മൂന്നു ദിവസം കൊണ്ടു 5000 രൂപയോളം പിരിഞ്ഞു കിട്ടി.<br /><br /><br />തോവാളയില് നിന്നും പൂക്കള് വാങ്ങുന്ന ഏജെന്റിനെ നെരിട്ടു കണ്ടു<br />പൂക്കള് ഇടപാടാക്കി.<br /><br />അനിഴം നാള്. ഉച്ചക്കു 2 മണിക്കു പൂക്കളം കാണാന് അതിഥികള് എത്തും. രാവിലെ അഞ്ചു മണിക്കു തന്നെ എത്തി. ഇത്രയും ആളുകള് കൂടാന് സൌകര്യംം ഡിപ്പാര്ട്ട്മെന്റില് ഒരിടത്തും ഇല്ല. പഴയ ബോട്ടണി വിഭാഗത്തിന്റെ വലിയൊരു ഹാള് ആരും ഉപയോഗിക്കാതെ കിടപ്പുണ്ട്. അവിടം അടിച്ചു വാരി വൃത്തിയാക്കി. ചിത്രകാരന് തറയില് ഔട്ട് ലൈന് വരച്ചു.12 മണിയായപ്പോഴേക്കും സുന്ദരന് മാവേലി ഡിസൈനില് പൂക്കളം റെഡി. ഇടക്കു മറ്റുള്ള ഡിപ്പാര്ട്ട്മെന്റുകള് സന്ദര്ശിച്ചവര് ഒന്നാം സമ്മാനം കിട്ടുമെന്ന ഉറപ്പുമായി തിരിചു വന്നു.ആസ്ഥാന കുടിയന്മാര് ഇടുപ്പില് നിന്നും കുപ്പി ഊരി ഒരോ കവിള് വീശി ഓണാഘോഷം തുടങ്ങിയതായി പ്രഖ്യാപിച്ചു.<br /><br />3 മണിക്കു കളക്റ്റര് എത്തി. പൂക്കളങ്ങളുടെ വിധികര്ത്താവിനെ ബഹുമാനം മുഖത്തുവരുത്തി പൂച്ചെണ്ടുകൊടുത്ത് വാണിജ്യര് സ്വീകരിച്ചു. പൂക്കളത്തിനു മുന്നിലെ ആട്ടവിളക്കിനോളം പോന്ന നിലവിളക്കു കൊളുത്തി അദ്ദേഹം ഉത്ഘാടനം നിര്വ്വഹിച്ചു. ബഹു. ജില്ലാ കളക്റ്റര്ക്ക് നന്ദി പറയാനും ഒപ്പം ഫോട്ടൊ എടുക്കാനും സമരവീരന് മൈക്കിനടുത്തെക്കു നീങ്ങി. ഒരു നിമിഷം വല്ലാത്ത ഒരു നിശബ്ദതയായിരുന്നെന്നു തോന്നുന്നു. പിന്നെ മഴ അലച്ചുവരുന്നപോലെ ഒരു ആരവം. ആരോ "കടന്നല്" എന്നലറി. ഒറ്റയടിക്ക് എല്ലവാരും ഇടനാഴിയില്. ഇരച്ചു വരുന്ന<br />കടന്നല്കൂട്ടത്തില് നിന്നും രക്ഷപെടാന് കണ്ടവഴി ഓടിയ കൂട്ടത്തില് എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞെന്നും എന്തൊക്കെ ചെയ്തെന്നും ആര്ക്കും ഇന്നും നിശ്ചയമില്ല.<br /><br />പൂക്കളം ഒരുക്കിയതിനു നേരെ മുകളില് ഒരു കടന്നല് കൂട് ഉണ്ടായിരുന്നെന്നും കളക്റ്റര് കൊളുത്തിയ വിളക്കിന്റേയും സാമ്പ്രാണിയുടെയും പുക ഏറ്റ് അവ ഇളകിയതാണെന്നും പിന്നെ അറിഞ്ഞു. കോണിപ്പടിയിലെ തിരക്കില് പെട്ട് കളക്ടറും കൂടെവന്ന പോലിസുകാരനും ചമ്മന്തിയായെന്നും ഒരു വാര്ത്ത ഉണ്ടെങ്കിലും അതത്ര വിശ്വസനീയമല്ല. ഏതായാലും സമ്മാനം കിട്ടുകയോ പത്രത്തില് പടം വരുകയോ ചെയ്തില്ലെന്നു പറഞ്ഞാല് കഴിഞ്ഞല്ലോ.<br /><br />വാല്ക്കഷണം:<br />*********************<br />ഓടി കോണി ഇറങ്ങി വന്ന ഒരാളിനോട് പ്രൊഫസര്:<br />"എന്താടൊ മുകളില്?"<br />"കടന്നല് കുത്തി സാര്!"<br />"ഒന്നു തെളിച്ചു പറയടോ. ആരാണു കടന്നല്? അവന് ആരെയാ കുത്തിയത്?"<br />" എന്റെ സാറേ കടന്നല് ആരുടേം ഇരട്ടപ്പേരല്ല. കടന്നല്പ്പറ്റം ഇളകി എല്ലാരെയും ഓടിച്ചൂു എന്ന്"<br /><br />***********<br />"എന്താ കുട്ടീ മുകളില് ഒരു ബഹളം?"<br />"നമ്മുടെ വണ്ടിക്കുതിര ജാസ്മിന് ഇല്ലേ റ്റീച്ചറെ, അവള് ഉടുത്തൊരുങ്ങി നില്ക്കുന്നതു കണ്ട് സഹിക്കാന് വയ്യാതെ കളക്ടര് അവളെ കയറി പിടിച്ചു!"<br />"ഭഗവാനേ, എന്നിട്ടോ?"<br />"ജയേഷ് കത്തിയൂരി അയാളെ കുത്തി!"<br />"എന്റെ ദൈവമേ, എന്താ ഞാനീ കേള്ക്കണെ"<br />**********************<br />Originally published on 1/9/2003 @ malayalavedhi<br /><a href="http://www.malayalavedhi.com/wbboard/thread.php?threadid=1111&boardid=39&styleid=2">http://www.malayalavedhi.com/wbboard/thread.php?threadid=1111&boardid=39&styleid=2</a><br />and republished as a comment in this blog earlier, now converted to a post..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20700684-113787421203487253?l=campusmirror.blogspot.com' alt='' /></div>ദേവന്noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-20700684.post-1137842973113587132006-01-21T02:55:00.000-08:002006-01-21T03:29:35.080-08:00സമര്പ്പണം<div align="center"><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/231/1860/1600/basheer-samarppanam.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/231/1860/400/basheer-samarppanam.jpg" border="0" /></a> <strong>"മരിച്ചു എന്ന് നിങ്ങള് അറിയുന്ന,</strong></div><div align="center"><strong>മരണമില്ല എന്ന് ഞങ്ങള് പറയുന്ന,</strong></div><div align="center"><strong><a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Vaikom_Muhammad_Basheer">നമ്മുടെ സുല്ത്താന്...</a>"</strong> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20700684-113784297311358713?l=campusmirror.blogspot.com' alt='' /></div>സ്വാര്ത്ഥന്http://www.blogger.com/profile/17932801102261500417noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-20700684.post-1136750620799041172006-01-08T11:56:00.000-08:002006-01-08T12:03:40.813-08:00'അടിയില് പണി നടക്കുന്നു'(Under Construction)<br /><br />വിശ്വവിഖ്യാതമായ കൊടുങ്ങല്ലൂര് കുഞ്ഞിക്കുട്ടന് കോളേജില് പഠിക്കുന്ന കാലത്ത് <strong>'ക്യാമ്പസ് മിറര്'</strong> എന്നൊരു പത്രം ഞാനിറക്കിയിരുന്നു. ആയതിന്റെ ബൂലോഗ പതിപ്പ് തുടങ്ങാന് ഉദ്ദേശിക്കുന്നു.<br /><br />ചിത്രങ്ങള് വരച്ചു തരാമെന്ന് നമ്മുടെ സാക്ഷി ഏറ്റിട്ടുണ്ട്. (ഏറ്റല്ലോ ല്ലേ, അസൌകര്യമാണെങ്കില് വക്കാരിയോട് പറയാം!)<br /><br />നിങ്ങളുടെ ക്യാമ്പസ് സ്മരണകള് ഇവിടെ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുകയോ, അവിടെ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചതിന്റെ ലിങ്ക് ഇവിടെ നല്കുകയോ ചെയ്യാം. അഭിപ്രായങ്ങളും നിര്ദ്ദേശങ്ങളും പോന്നോട്ടെ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20700684-113675062079904117?l=campusmirror.blogspot.com' alt='' /></div>സ്വാര്ത്ഥന്http://www.blogger.com/profile/17932801102261500417noreply@blogger.com8